“Naręczny zegarek” słoneczny

Urywek pochodzi z książki “Zegarmistrzostwo T IV” którą to napisał Wawrzyniec Podwapiński.

” Najprostszym zegarem przenośnym jest “naręczny zegarek” słoneczny, który nic nie kosztuje i każdy może go sobie w ciągu jednej chwili sporządzić, gdyż za cały “mechanizm” służy tu tylko kawałek pręcika, lub choćby źdźbło słomy.

 

zegar-na-dloni

 

Jak więc należy się takim “zegarkiem” posługiwać?

W przedpołudniowych godzinach należy lewą dłoń odwrócić do góry, ustawić ją poziomo, zwróconą końcami palców w stroną zachodu. Między duży palec (kciuk) a kostkę palca wskazującego, przy tzw. linii serca, włożyć kawałek cienkiego patyka, wyobrażający “wskazówkę”, który lekko dociśnięty, nachyla się pod kątem około 50°, a więc prawie tyle ile wynosi szerokość geograficzna środkowej Polski. I zegarek gotów…

Czas miejscowy słoneczny odczytuje się w ten sposób, że gdy cień “wskazówki” pada na palec wskazujący, jest godzina 5 rano, na palec środkowy — godzina 6. itd. jak to wskazano na rys. Od godziny 12 w południe, należy “tarczę” zmienić i wskazówkę przełożyć do prawej ręki, zwracając ją przy odczytywaniu godziny, palcami w stroną wschodu”

 

Trzeba uzmysłowić sobie , że czasz słoneczny różni się od czasu lokalnego. Różnice można odczytać z mapki poniżej, po kliknieciu mapka się powiększy:

 

SolarTimeVsStandardTimeTrzeba jeszcze zdawać sobie sprawę, że  jest to dość  zgrubna metoda, więc nie ma co oczekiwać dokładności szwajcarskiego zegarka.

 

Siekiera w kagańcu nie gryzie.

Tylko człowiek z bardzo tępą siekierą jest niedbały przy jej odkładaniu . Kopnięcie ostrej siekiery jest jak dotknięcie ostrza brzytwy. Dlatego wyostrzona siekiera musi być przechowywana z zasłoniętym ostrzem:

  1. Kiedy skończysz rąbać wbij siekierę w klocek albo kłodę, nigdy nie zostawiaj na ziemi lub opartej o coś ( nie zostawiaj wbitej na zbyt długo bo zacznie się „pocić” i stawać się tępa).
  2. Siekiery o podwójnym ostrzu nigdy nie mogą zostawać wbite w klocku, ponieważ jedno z ostrz jest dalej niebezpieczne. Włóż głowicę pod kłodę albo najpierw nabij mały kawałek drewna na jedno  ostrze a później dopiero wbij w klocek.
  3. Wewnątrz pomieszczenia jednoostrzową siekierę postaw w rogu ostrzem do środka. Dwuostrzowa powinna być też umieszczona w rogu tak aby każde z ostrz dotykało ściany.
  4. Jeśli trzymasz dwuostrzową siekierę chwyć trzonek blisko głowicy i nieś z boku ciała jednym z ostrz skierowanym ku ziemi. Jednoostrzową chwyć tak samo ale ostrzem skierowanym od ciała. Jeśli się potkniesz odrzuć siekierę.
  5. Nabierz „kagańcowych” przyzwyczajeń. Jeśli siekiera posiada pokrowiec to używaj go.

siek1

siek2siek3Ten fragment pochodzi z ksiązki „Woodsmanship” którą napisał  Bernard S. Mason.

 

Twoja siekiera twoim nożem.

 Twoja siekiera jest twoim nożem.

Umiejąc posługiwać się siekierę w lesie rzadko myślisz o nożu. Siekiera robi całą robotę od łupania kłód przez ostrzenie ołówka po sprawianie ryb. Zajmie się też każdym zgrubnym struganiem które musi być wykonane. Im więcej strugasz siekierą tym bardziej stajesz się pewny, że nóż staje się niepotrzebnym dodatkiem z wyjątkiem bardzo dokładnej pracy i nawet na to nie należy zbytnio odkładać siekiery na bok. Wszystko jest kwestią umiejętności. Oczywiście jeśli założymy, że siekiera jest odpowiednio ostra. Nie powinno być żadnej różnicy pomiędzy ostrością noża i siekiery. Dobrym chwytem do strugania dla podręcznej siekierki jest umieszczenie kciuka na obuchu jak na rysunku. Większą siekierę lepiej chwycić tak aby dwa palce leżały w poprzek ostrza. Ten chwyt jest używany też często dla podręcznych siekierek do bardzo dokładnej pracy. Chwyć pewnie siekierę aby mieć ją pod absolutną kontrolą. Jeśli to możliwe umieść kij na solidnym przedmiocie aby go ustabilizować. Trzymaj drugą rękę i nogi poza zasięgiem ostrza. Będziesz zdziwiony jakim dobrym strugiem i ośnikiem jest siekiera, jeśli będziesz trzymał ją tak jak na rysunku. Ale bądź ostrożny używając jej jako ośnika ponieważ strugasz do siebie. Strugaj krótkimi urywanymi ruchami i trzymaj mocno siekierę.

chwyt podręcznejchwyt większejjako ośnik i stru

Tekst pochodzi z książki “Woodsmanship” Bernard S. Mason. Tłumaczenie własne.

 

 

Noclegi zimowe i urządzanie obozowiska według Włodzimierza Korsaka



  Przeglądając książkę pt”Rok Myśliwego” Włodzimierza Korsaka, natknąłem się  ciekawe teksty warte zamieszczenia. 

                            Noclegi zimowe

rawdziwy myśliwy powinien być przygotowany na różne ewentualności i niewygody w czasie swych myśliwskich wycieczek. Zdarza się nieraz konieczność nocowaniaw lesie, nie zważając na pogodę i porę roku. Od późnej wiosny do wczesnej jesieni noclegi takie są nieraz bardzo miłe i uprawiane Czytaj dalej Noclegi zimowe i urządzanie obozowiska według Włodzimierza Korsaka